powrót

Fizjoterapia po szyciu ścięgna Achillesa

Ścięgno Achilles jest największym, najsilniejszy i najczęstszym ścięgnem uszkadzanym u człowieka. Do urazu dochodzi zwykle u osób w przedziale wiekowym 30-50 lat. U mężczyzn występuje dziesięciokrotnie częściej niż kobiet. Przyczyną w pierwszej kolejności może być patologia ścięgna oraz suma nakładających się mikrourazów, która w miarę upływu czasu objawia się bólem. Czynniki zwiększające ryzyko urazu to przede wszystkim: brak kontrolowania obciążeń treningowych, nieregularna aktywność fizyczna, przewlekły stan zapalny, problemy z ukrwieniem ścięgna, zaburzenia priopriocepcji w okolicach ścięgna, zaburzenia biomechaniki stopy i stawu skokowego, choroby współistniejące (cukrzyca, reumatyzm, hiperurykemia.

Mechanizm podczas którego dochodzi do zerwania ścięgna Achillesa to wysokoenergetyczne ruchy, możemy tutaj wymienić: nagły wyprost kolana przy pełnym obciążeniu przodostopia, nieoczekiwane, nagłe i niekontrolowane zgięcie grzbietowe w stawie skokowym, gwałtowny impuls zgięcia grzbietowego stopy, przyłożony od stopy ułożonej w zgięciu podeszwowym. Podczas doznania kontuzji osoba doświadcza silnego, gwałtownego bólu któremu może towarzyszyć charakterystyczny trzask. Większość osób nie jest wstanie podjąć się próby lokomocji z użyciem kontuzjowanej kończyny z powodu osłabienia zgięcia podeszwowego stopy. W miejscu urazu może pojawić się obrzęk, oraz podskórne i skórne wylewy krwi. Palpacyjnie wyczuwalna jest przerwa w przebiegu ścięgna. Badanie powinno być uzupełnione testami funkcjonalnymi w tym np. test uciskowy Tompsona oraz badaniem obrazowym (USG lub MRI).

Rehabilitacja po szyciu ścięgna Achilles trwa ok. 6 miesięcy. Etapy rehabilitacji możemy podzielić na:

Faza zapalna, wczesna pooperacyjna 0-2 tygodni:

• Ochrona operowanego ścięgna
• Zapewnienie prawidłowego procesu gojenia się rany pooperacyjnej
• Profilaktyka przeciwobrzękowa

Faza naprawcza, uzyskania zrostu 2-6 tygodni:

• Utrzymanie zaleceń fazy pierwszej
• Zachowanie ślizgu ścięgna w ościęgnie
• Zahamowanie powstawaniu zrostów poprzez mobilizację blizny
• Stabilizacja stawu skokowego – ćwiczenia izometryczne
• Praca nad zakresem ruchomości
• Utrzymanie masy mięśniowej – elektrostymulacja

Faza przebudowy, przywrócenie prawidłowej funkcji kończyny operowanej 6-10 tygodni:

• Utrzymanie zaleceń fazy drugiej
• Stopniowe obciążanie kończyny operowanej

Faza dojrzewania, powrót do aktywności 10 tydzień – 6 miesiąc:

• Utrzymanie zaleceń fazy drugiej
• Odzyskiwanie pełnej siły mięśniowej
• Odzyskiwanie czucia głębokiego w staniu jednonóż
• Stopniowy powrót do aktywności

Mgr Damian Knaga - Fizjoterapeuta